تبلیغات
TTIME - کدک ها رزولوشن ها فرمت ها ریلیز ها قالب ها پورت ها و ...
 
درباره وبلاگ


اموزش-دانلود-اخبار-نقد و بررسی-فناوری-ویندوز-اندرویید-اى او اس-بازیios-windows-android-technology-game-pc-laptop-mobile-tablet

مدیر وبلاگ : Kurosh
نویسندگان
نظرسنجی
وقتی حرف موبایل وسط باشه با کدومش بیشتر حال میکنی؟









آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
TTIME
Technology Time
صفحه نخست             تماس با مدیر           پست الکترونیک               RSS                  ATOM
Streaming:
اگر یک فایل ویدیویی را بخواهید در اینترنت ببینید، دو راه دارید: اول این که آن را کامل دانلود کنید و بعد سر فرصت ببینید، و راه دیگر این که آن را همان جا تماشا کنید. در حالت دوم، ابتدا اطلاعات مربوط به چند ثانیه‌ی اول فیلم گرفته می‌شود و چند ثانیه اول فیلم برای شما به نمایش در می‌آید. در همین حین که دارید ابتدای فیلم را می‌بینید، اطلاعات مربوط به ادامه‌ی فیلم گرفته می‌شود و به همین ترتیب می‌توانید فیلم را مستقیما از خود سایتی که روی آن قرار دارد پخش کنید. به این کار، Streaming ‏می‌گوییم، زیرا در حقیقت یک جریان پیوسته از فیلم به سمت شما می‌آید وهمان لحظه، یا چند لحظه بعدتر پخش می‌شود. در این حالت ممکن است شما نتوانید فیلم را به روی کامپیوتر خود منتقل کنید و مجبور باشید برای دیدن آن، حتما به اینترنت وصل شوید.



معرفی WMV
فایلهای WMV مختصر کلمات Windows Media Video می باشد که روشی برای کد گذاری ویدئو ها توسط مایکروسافت به وجود آمده است . WMV از تکنو لوژی ASF یا Advanced System Format استفاده می کند و توسط نرم افزارهای M Player یا Windows Media Player در سیستم عامل های Windows و Macintosh قابل اجرا و دیدن هستند . WMV می تواند در داخل فرمت های ASF و AVI قرار گیرد . صدا در آن به صورت فرمت WMA ذخیره می شود . این بافت (که ‏توسط مایکروسافت منتشر شده است) در حجم‌های خیلی پایین، کیفیتی عالی ارایه می‌دهد و به همین دلیل، اگر حجم برای‌مان مهم باشد، مثلا بخواهیم فایل را در سایت شخصی‌مان بگذاریم تا دیگران آن را دانلود کنند، می‌توانیم روی آن حساب کنیم. تنها مشکل بزرگ این بافت این است که اندازه‌ی هر فریم آن از ۳۲۰ در ۲۴۰ پیکسل فراتر نمی‌رود. از آن برای Streaming ‏ هم استفاده می‌شود و الحق هم که خوب جواب می‌دهد.


معرفی Mpeg – 1
Mpeg -1 ترکیبی از کد گذاری و فشرده سازی های صوت و ویدئو می باشد . عموما از Mpeg -1 برای Video CD استفاده می شود و کمتر پیش می آید که از آن برای DVD استفاده کنند زیرا که کیفیت و سرعت انتقال داده آن برابر با نوارهای VHS است . اصولا Mpeg -1 برای انتقال دادن 5/1 مگا بیت در ثانیه طراحی شده است .با این مقدار می توان ویدئو هایی با کیفیت 240 * 352 – 97/29 فریم در ثانیه یا 288 * 325 و 25 فریم در ثانیه بدست آورد . از معایب بزرگ Mpeg -1 این است که تصاویر را به صورت پشت سر هم کد گذاری می کند و توان ترکیب پیچیده آنها را ندارد . بنابر این قابلیت فشرد ه سازی آن کم است .


معرفی Mpeg -2

Mpeg -2 استاندارد پیشرفته تر Mpeg -1 می باشد Mpeg -2 استفاده گسترده ای در تلویزیونهای دیجیتال کابلی ، آنتنی یا ماهواره ای دارد . هم چنین فرمت اصلی فیلمهای DVD نیز می باشد . Mpeg -2 توانایی الحاق متن یا برنامه های راهنما برای پخش کننده را همراه صوت و تصویر دارد . یک فایل Mpeg -2 از چندین بخش تشکیل شده است یک بخش آن برنامه پخش نام دارد که با توجه به پخش کننده اطلاعات را بطور مناسب انتقال می دهد . بخش دیگر Video Part نام دارد که مشابه Mpeg -1 می باشد با این تفاوت که توان فشرده سازی تصاویر به صورت ترکیبی را دارد . هم چنین Mpeg -2 قادر به انتقال اطلاعات کمتر از مگا بیت در ثانیه نمی باشد . اطلاعات صوتی Mpeg -2 مشابه با Mpeg -1 می باشد با این تفاوت که به دو کانال استریو محدود نمی باشد و می تواند صوت را به صورت دالبی ذخیره کند .


معرفی Mpeg -4
استاندارد Mpeg -4 در سال 1998 معرفی شد و کاربرد بسیاری در وب ، CD ، تلفن های تصویری ، و پخش تلویزیونی پیدا کرد . Mpeg -4 ترکیبی از استاندارد های Mpeg -1 و Mpeg -2 می باشد بعلاوه چندین قابلیت دیگر از جمله : VRML برای رندر کردن تصاویر سه بعدی ، شی گرا بودن استفاده از فرمت AAC برای صوت و غیره . بخاطر شی گرا بودن این استاندارد می توان تعیین کرد که فایل ما دارای کدام قابلیت ها باشد بنابراین تمامی فایلهای Mpeg -4 یکسان و تحت یک استاندارد نیستند از دیگر مزایای Mpeg -4 این است که می تواند رابطه ای دو جانبه با کاربر برقرار کند و با توجه به نیازهای کار خواصی را فعال یا غیر فعال کند این مزیت کاربرد بسیاری در وب و شبکه ها دارد .


معرفی GP3
GP3 یک فرمت ساده شده از Mpeg -4 می باشد و طوری بهینه سازی شده است تا مناسب پهنای باند و سایز کم باشد و عمده کاربرد آن در تلفن های موبایل می باشد .

معرفی MOV
Quick Time یک چارچوب برای فرمت های مولتی مدیا از طرف شرکت Apple می باشد . Quick Time می تواند شامل صوت ، فیلم ، متن ، انیمیشن های تعاملی و غیره باشد . در صورتی که از Quick Time برای تصاویر ویدئویی استفاده شود آنرا در فایلی با پسوند MOV ذخیره می کنند . برای مشاهده MOV نیاز به Quick Time Player می باشد .

معرفی AVI
AVI مخفف کلمات Audio Video Interleave می باشد و در نوامبر 1992 توسط مایکروسافت عرضه شد و به دلیل انعطاف پذیری در اغلب دستگاه ها قابل استفاده است . به دلیل این که فرمت AVI قدیمی می باشد وقتی در آن از کد گذاری پیشرفته ای مانند Mpeg -4 استفاده می کنیم حجم و پرو سس کار به طور غیر ضروری افزایش می یابد . AVI ‏به معنای Audio-Video Interleave است، یعنی صدا و تصویر ‏داخل هم.‏این بافت را مایکروسافت ساخته است و از آن پشتیبانی می‌کند. ظاهرا ‏قرار بود این بافت فقط در داخل ویندوز استفاده شود، اما به هر حال با سیستم‏عامل Mac OS ‏هم سازگاری دارد. هنگامی که فیلم از دوربین به کامپیوتر منتقل می‌شود، معمولا در بافت AVI ‏ذخیره می‌شود. در این حالت، کیفیت کاملا حفظ شده، اما به ازای هر ساعت فیلم با کیفیت استاندارد و صدای استریو، ۱۳ ‏گیگابایت از سخت‌دیسک شما اشغال می‌شود.

معرفی SWF
SWF فرمت فایل های نرم افزار Flash می باشد . نرم افزار Flash متعلق به شرکت Adobe می باشد که قبل از این در اختیار شرکت Macro Media بود . اصولا SWF برای ایجاد انیمیشن های کم حجم می باشد که کاربرد زیادی در Web ، منوی DVD ها و آگهی های بازرگانی دارد . تفاوت عمده ای که SWF با دیگر فرمت های ویدئویی دارد این است که فرمت های دیگر اطلاعات تصویر را به صورت Pixel به Pixel ذخیره می کنند اما SWF تصاویر را به صورت فرمولهای ریاضی تعریف می کند و این باعث کاهش اندازه فایل می شود . به همین دلیل SWF بیشتر برای انیمیشن ها و متون کاربرد دارد . برای مشاهده فایلهای فلش باید Plug – in آنرا نصب کرد . این Plug – in به صورت رایگان در سایت Adobe موجود می باشد .

معرفی VOB
VOB مخفف کلمات DVD – Video Object Base است و شامل اطلاعات ویدئویی ، متن و منو برای یک DVD می باشد . فرمت VOB بسیار به Mpeg – 2 نزدیک است به طوری که اگر پسوند فایل را از VOB به Mpeg تغییر دهیم هم چنان قابل استفاده و اجرا است . برای ساخت DVD با استفاده از VOB باید اطلاعات دیگری به آن اضافه شود که این کار به راحتی توسط Nero یا Roxon انجام می شود . در نهایت فرمت VOB قابل استفاده در تمامی سیستم های عامل می باشد .


معرفی MKV

CONTAINER :به ان دسته از فایل ها گفته میشود که چند فایل و چند نوع داده همزمان در یک فایل قرار داده شده باشد , مثل فایل های ZIP ویا DLL ویندوز یکی از این کانتینر ها ابر کانتینر MKV هست که میتونه بیشمار فایل صدا و یا زیر نویس زو به همراه خودش وقت اجرا داشته باشه و البته MKV قابلیت STREAMING رو هم داره یعنی میتونید هنگام دانلود از اینترنت فیلم رو هم نگاه کنید ؛ یعنی نیازی به تکمیل فایل نیست و تمامی قسمتی که دانلود شده رو میتونید نگاه کنید به طور مثال در مورد عکس JPG این قابلیت رو داره ولی BTMP این قابلیت رو نداره
MKV : از واژه انگلیسی MATORASKA که از واژه روسی ماتروشکا گرفته شده است مخفف شده ماتروشکا یک اسباب بازی بچه گانه به شکل تخم مرغ هست وقتی بازش میکنید میبینید وسطش باز یک تخم مرغ دیگر هست و همینطور تا 7-8 بار در مورد فایل های MKV هم همینطور میتویند چندین صدا و چندین زیر نویس داشته باشین
3 دسته هستند :
MKV : فایل های ویدئویی
MKA : تنها کانتینر فایل های صوتی
MKS : کانتینر فایل های زیر نویس هستند

برخلاف باور خیلی ها، MKV اصلا فرمت نیست و یک Container یا اگه بخوام به فارسی بگم، یک بسته هست. فایل MKV میتونه هر فرمتی رو داشته باشه. و اصلا نمیشه با استناد به پسوند MKV گفت که بهترین کیفیت رو شاهد هستیم. فرمت های مختلف، محدودیت هایی هم دارن. MKV ساخته شده تا این محدودیت ها رو از بین ببره. برای مثال شما در یک فایل فیلم، فقط یک صدا و یک تصویر میتونید قرار بدید؛ ولی MKV میتونه شامل بی نهایت، صدا، تصویر، عکس و زیر نویس در یک فایل واحد باشه. پس MKV رو یک فرمت ندونید!


کدک‌های خانواده Mpeg

کدک های خانواده (Mpeg (Moving picture Experts Group یکی از گسترده ترین انواع کدک هستند که دارای سطوح مختلف برای کاربردهای گوناگون می‌باشند. کدکMpeg4 در این بین از حیث تنوع بسیار گسترده تر می‌باشد. بطوری که هم تصاویر را بگونه‌ای کد می‌کند که قابل انتقال بر روی خطوط Dial-up باشد و یا بتوان آنها را با تجهیزات hand held ( مانند موبایلها و ساعتهای دیجیتال ) اجرا نمود و یا با بیت ریت‌های بالا که کیفیتی در حد برودکست داشته که می‌توان آنها را بر روی خطوط پر سرعت انتقال داد و یا توسط تجهیزات home theater ( مانند DVD player ) اجرا کرد. کدک‌های Mpeg4 گوناگون توسط شرکتهای مختلفی بوجود آمده که از جمله آنها می‌توان به WMV ,FFDSHOW ,XVID ,DIVX و... اشاره کرد. که در بین آنها کدک DIVX5.2 از شرکت DIVX و کدک WMV از شرکت مایکروسافت که با به خدمت گرفتن تکنیک‌های پیچیده تصاویری با کیفیت مناسب را با بیت ریت (Bitrate) پایین‌تر ارائه میدهند، قابل توجه می‌باشد. تصاویر Mpeg4 برای انتقال بر روی خطوطی که دارای سرعت پایین می‌باشد، مناسبتر هستند

پسوند فایل: MPG , .MPEG , .M2V , .MP4. ,…

‏تمامی این بافت‌ها را (گروه متخصصان تصاویر متحرک) ساخته‌اند. این ‏گروه که در سازمان بین‌المللی استانداردسازی فعالیت می‌کند، بافت فایل‌هایی مانند JPEG و MP3 را هم ساخته است. تمامی کدک‌های مربوط به تصاویر ویدیویی، Streaming ‏را پشتیبانی می‌کنند و از آن‌ها می‌توان برای تولید فایل با هر اندازه‌ی فریمی استفاده کرد.
در میان کدک‌های ساخته شده توسط این گروه، MPEG-1 با فشرده‌سازی ۱۰۰ ‏به یک (نسبت به فایل‌های فشرده نشده) برای افرادی مناسب است که دوست دارند فایل‌های‌شان کیفیت خوب و حجم پایین داشته باشند. این همان کدکی است که در Video CD از آن استفاده می‌شود. در Video CD ها، اندازه‌ی هر فریم ۳۵۲ در ۲۴۰ پیکسل است و هر ثانیه از ویدیو، ۱/۵ ‏مگابیت جا می‌گیرد. به این ترتیب تقریبا یک ساعت فیلم را می‌توان در یک سی‌دی جا داد. اگر تصاویر ویدیویی با این کیفیت را از تلویزیون پخش کنیم، کیفیتی معادل با ‏فیلم‌های VHS ‏با کیفیت بالا خواهند داشت.
‏اما کدک MPEG-2 بسیار بالاتر از MPEG-1 ‏ارایه می‌دهد که البته دیگر خودتان می‌دانید که فضای بیش‌تری را هم نیاز دارد. فشرده‌سازی این کدک ۴۰ ‏به یک (نسبت به فایل‌های فشرده نشده) است و از آن در DVDها استفاده می‌شود. با این کدک، روی یک DVD ‏یک لایه می‌توان تا ۱۳۳ ‏دقیقه فیلم با صدا ذخیره کرد (که البته با تغییر کیفیت می‌توان این میزان را بیش‌تر از این‌ها هم کرد). شبکه‌های ماهواره‌ای دیجیتال هم از این کدک برای فشرده کردن تصاویر خود استفاده می‌کنند.

MPEG-4 ‏ هم تلفیقی است از ‏ QuickTimeو MPEG-2 که در آن از قابلیت‌های اضافی QuickTime ‏و کیفیت MPEG-2 ‏استفاده شده است. در این بافت، مثلا می‌توان روی بخشی از فیلم کلیک کرد تا یک منو باز شود.


Videoپسوند فایل: RMV , .RM.
- DivXپسوند فایل: DIVX , .AVI
به نظر می‌رسد آینده از آن این بافت باشد. این بافت که براساس MPEG-4 ‏ساخته شده است، به نظر می‌رسد همان نقشی را برای فایل‌های ویدیویی ایفا کند که MP3 برای فایل‌های صوتی داشت. باور‌کردنی نیست، اما این بافت فایل‌های با کیفیتی بسیار نزدیک به کیفیت DVD ‏می‌سازد، آن هم با ‏حجمی بسیار پایین‌تر. تقریبا با حجمی برابر ۱۰‏درصد یک DVD، می‌توان یک فایل DivX ‏با کیفیتی در حد DVD داشت.
‏از سال ۱۹۹۹ ‏که DivX ‏به دنیای نرم‌افزار معرفی شد، دنیا به شدت به کام کپی کنندگان فایل‌های ویدیویی بوده است و تهیه‌کنندگان فیلم‌ها یک شب هم خواب راحت نداشته‌اند! به راحتی می‌توان یک DVD را به بافت DivX ‏تبدیل کرد و آن را از طریق اینترنت به اشتراک گذاشت و به این ترتیب، یک فیلم که به بافت DviX ‏باشد، با سرعتی بالا بین کاربران منتشر می‌شود.‏از سوی دیگر، بعضی از تحلیل‌گران بر این عقیده‌اند که کدک استاندارد DVDها ‏به زودی از MPEG-2 به DivX تغییر پیدا خواهد کرد. حالا هم که پخش‌کننده‌های DVD ‏دارند از DivX ‏پشتیبانی می‌کنند و به نظر می‌رسد که این بافت، به زودی دنیا را فراخواهد گرفت.‏فایل‌های این بافت معمولا یا پسوند .DivX دارند، یا از ظرف AVI ‏استفاده می‌کنند و پسوند‌شان AVI. است. کدک Gordian Knot، برای تبدیل بافت‌های مختلف به DivX بسیار مناسب است. برای پخش یک فایل دایویکس ( عمدتا با پسوند avi ) در کامپیوتر باید Codec مربوطه را داشته باشید . منظور از کدک نوعی پیش نیاز است که باید روی سیستم شما نصب باشد و ربطی به برنامه ای که شما با آن فیلم یا سریال را میبینید ندارد. عمدتا دوستان این اشتباه را می کنند که سوال می کنند که آیا می توان این فایل را با Media Player یا Real Player یا نرم افزار های مشابه ببینیم ؟ پاسخ این است که نرم افزارها صرفا در سرویس هایی که به شما می دهند با هم تفاوت دارند و چنانچه کدک مناسب را بر روی سیستمتان نصب داشته باشید همه ی آن نرم افزار ها می توانند فایل شما را پخش کنند .


‏از چه بافتی، کجا استفاده کنیم؟
‏فرض کنید برای یک کار می‌خواهید از یکی از بافت‌های گفته شده استفاده کنید، این که کدام بافت را انتخاب کنید، کاملا بستگی به این دارد که آن را برای چه کاری می‌خواهید.


نگهداری در آرشیو:
اگر می‌خواهید فیلم اصلی‌تان چندان دست نخورد و کیفیتی نزدیک به فیلم فشرده نشده داشته باشد، MPEG-2 ‏بهترین بافت است. تازه، اگر فیلم گرفته شده را بخواهید به کامپیوتر منتقل کنید، به احتمال بسیار زیاد برنامه‌ی مخصوص این کار به شما امکان می‌دهد که آن را به حالت DVD ذخیره کنید و استاندارد DVD هم MPEG-2 ‏است. در این حالت، تنها کافی است فیلم را به حالت DVD ‏در آورید و با آن بافت ذخیره کنید.

‏البته می‌توانید آن را به حالت DivX ‏هم ذخیره کنید. که شکر خدا در حال حاضر تقریبا تمامی دستگاه‌های پخش DVD از این فرمت پشتیبانی می‌کنند.
‏اگر احتمال می‌دهید که روزی بخواهید فیلم گرفته شده را دوباره ویرایش کنید، مثلا بخشی‌هایی را اضافه یا کم کنید یا به فیلم جلوه‌های ویژه بدهید، ‏ترجیحا آن را با بافت AVI. ‏فشرده نشده و یا MOV. ‏ذخیره کنید. اگر یک ‏فیلم را تحت یک بافت فشرده کنید و بعد آن را ویرایش کنید، فیلم برای ذخیره‌سازی دوباره باید فشرده شود که در این حالت کیفیت آن افت محسوسی پیدا می‌کند. برای این کار بهتر است فیلم را فشرده نشده ذخیره کنید. یک ‏نسخه‌ی فشرده شده هم از آن تهیه کنید و فیلمِ دست نخورده را در جایی ذخیره کنید. سپس برای ویرایش به سراغ فیلم دست نخورده و فشرده نشده بروید و برای آن‌که فیلم را به دیگران هم بدهید، از نسخه‌ی فشرده شده استفاده کنید.


دادن به دوستان و آشنایان:
در این حالت، باز هم DVD ‏توصیه می‌شود. مثلا اگر دوست دارید فیلم یک جشن کوچک را که خودتان گرفته‌اید به دوستان و آشنایانی که در جشن بوده‌اند هم بدهید، آن را با بافت DVD ‏(که می‌شود همان MPEG-2 ‏خودمان) ذخیره کنید و بعد هم روی DVD ‏رایت کنید. امروزه تهیه‌ی پخش‌کننده‌ی DVD و رایت‌کننده‌ی DVD بسیار آسان است ‏و احتمالا مشکلی از این بابت نخواهید داشت. کیفیت فیلم هم خیلی عالی می‌شود و ‏دست‌کم می‌توانید بیش از دو ساعت فیلم روی یک DVD خام ناقابل و ارزان ‌قیمت ذخیره کنید. البته اگر بقیه زیاد به کیفیت توجه نمی‌کنند و فیلم هم خیلی طولانی نیست، می‌توانید از VCD ‏و کدک MPEG-1 ‏استفاده کنید ‏(اگر بخواهید فیلم را به حالت VCD در آورید، ‏خود برنامه، تبدیل‌کننده‌ی کدک MPEG-1 ‏را برای‌تان انتخاب می‌کند).


گذاشتن روی اینترنت:
این‌جا دیگر مسئله به آن روشنی نیست. سیستم‌عامل ویندوز روی اکثر کامپیوترها نصب است و به همین دلیل، اگر فایل‌تان را با بافت WMV روی اینترنت بگذارید، همه قادر به دیدن آن خواهند بود. MPEG-1 ‏هم گزینه‌ی خوبی است، چرا که همه به آن دسترسی دارند و کیفیت بدی هم ارایه نمی‌دهد. اما اگر دنبال کیفیت خوب هستید، به سراغ QuickTime ‏بروید.البته باید به این نکته توجه کرد که نمایش فیلم در سایت‌هایی مثل YouTube از بحث ما خارج است.

پهنای باند بیشتر: اگر به اینترنت پر‌سرعت دسترسی دارید (البته سرعت اینترنت را نمی‌توان افزایش داد، بلکه پهنای‌باند است که گسترش می‌یابد و اینترنت پر‌سرعت یک غلط مصطلح است)، دیگر دلیلی ندارد که بخواهید بین حجم و کیفیت تعادل برقرار کنید. این‌جا دیگر به کیفیت بیندیشید!


انواع رزولوشن :

1080p: کلمه 1080p نشون دهنده اینه که فیلم دارای رزولوشن فول اچ دی، یعنی عرض 1920پیکسل و طول 1080پیکسل هستش. در حال حاضر استاندارد ترین و با کیفیت ترین نسخه، همین نسخه 1080p هست که تنها منبعشون در حال حاضر دیسک های بلوری هست. البته ممکنه از HDTVها هم ریپ بشن که رزولوشنی که HDTV ها در حال حاضر ارائه میدن، 720p و 1080i هستش. و ممکنه فیلم شما اصطلاحاً Up-scale شده باشه درصورتی که از HDTV ها ریپ شده باشه. یعنی اینکه سورس فیلم 720p بوده، ولی کسی که تبدیل رو انجام میداده با استفاده از تکنیک های تغییر سایز تصویر اونو به 1080p رسونده که اگه کیفیت پایین تر نیاد، بالاتر هم نمیره. کلمه p مخفف کلمه progressive scan می باشد. معمولا حجم فیلم های 1080p زیاده ولی در کل بستگی به تیمی که تبدیل رو انجام داده ممکنه از 20 گیگا بایت تا 1 گیگابایت(در نسخه های میکرو) متفاوت باشه. حجم معمول بین 4-8 گیگابایته.
720p: کیفیت نسخه های 720p هم بسیار بالاست. رزولوشن این تصاویر که به HD(و نه FullHD) معروف هستن، 1280 در عرض و 720 در طول هست. بدلیل حجم کمتری که این ریلیز ها نسبت به ریلیز های 1080p دارن، معمولترین نسخه با کیفیت در اینترنت هستند. حجم فیلم های 720p از 8 گیگ تا 500 مگابایت(در نسخه های میکرو) متفاوت هستن که حجم معمول 2-4 گیگابایته. این فیلم ها هم معمولا از نسخه بلوری گرفته میشن یا HDTV ها.

m-HD،m-720p،m-1080p: کلمه m به معنی میکرو، به معنی ریلیز هایی هست که بعضی از تیم ها با حجم بسیار پایینی ریلیز میکنن. شاید رزولوشن این فیلم ها دقیقا مثل فیلم های 1080p و 720p باشه ولی به دلیل فشرده سازی بالا، معمولا نمیشه گفت کیفیت این فیلم ها HD واقعی هست. ولی کماکان با حجم بسیار پایین کیفیتی به مراتب بهتر از نسخه DVD ارائه میشه.
480p: کیفیت ریلیز 480p میشه گفت در حد DVD ها هستش. رزولوشن این ریلیز ها در طول 480 هستن ولی در عرض بسته به نوع تصویر، که معمولی یا 4:3 باشن یا اینکه تصویر عریض(WideScreen) یا 16:9 باشن متفاوت هست. عرض 640 معمولا برای تصاویر 4:3 و 854 برای تصاویر 16:9 استفاده میشه. ممکنه سورس بلوری یا DVD یا TV باشه ولی در هر صورت، هرچه سورس کیفیت بهتری داشته باشه، در نهایت در این نسخه ها هم کیفیت بهتری رو شاهد هستیم. حجم معمول این نسخه ها 1.4 گیگابایت تا 500 مگابایت متفاوت هست. معمولا این ریلیز ها برای پخش در DVD های خانگی با فرمت های معمول Xvid و DivX عرضه میشن.


hdچیست ؟ High Definition Videoیا HD Video به سیستم ویدئویی گفته میشود که وضوح تصویر بالاتری نسبت به سیستم های استاندارد ویدئویی که Standard Definition (sd)نامیده میشوند دارند. سیستم های ویدیویی استاندارد شامل PAL - NTSC - SECAM که حتما نام آنها را روی تلویزیون خود دیده اید دارای وضوح تصویر 486 خط هستند. در حالی که ویدئو های HD دارای 720 یا 1080 خط میباشند و این به معنای کیفیت بالاتر تصاویر است. اما مسلما این کیفیت ، حجم بالایی هم در پی دارد و ادیگر دیسک های موجود مانند DVD و CD جوابگوی ذخیره ی اطلاعات HD نبودند . این شد که نسل جدید دیسک ها به بازار آمدند که دو شرکت Toshiba و Sony به ترتیب با HD DVD و Bluray دیسک هایی با حجم های باور نکردنی 20 الی 50 گیگابایت را روانه ی بازار کردند . شرکت های سازنده ی فیلم هم که پیشتر به دلیل محدودیت حجم نمی توانستند تصاویری با رزولوشن بالا را منتشر کنند ، دیگر هیچ دغدقه ای نداشته و با خیال راحت با دوربین های HD فیلمبرداری کردند . در حال حاضر ( با شکست شرکت توشیبا ) اکثر فیلم های جدید بر روی Blu Ray نیز منتشر می شوند .


به طور کلی فرمت تصویر و تلویزیون ها به سه گروه اصلی تقسیم بندی میشوند:

1-فرمت استاندارد:
در این حالت تصاویر از دقت 720 پیکسل به صورت افقی و حداکثر 576 پیکسل به صورت عمودی برخوردارند که معمولا در تلویزیون های استاندارد دیده میشود.
این همان کیفیت فیلمهای dvd موجود در بازار است. این گونه دیسکها را چه با کابل HDMI و چه با کابل S-VIDEO وصل کنیم یک کیفیت را به ما ارائه میدهند.

2-فرمت HD:
در فرمت HD کاربر قادر خواهد بود تصاویر را با دقت 1280 پیکسل به صورت افقی و 720 پیکسل به صورت عمودی مشاهده کند که در این صورت کیفیت قابل مشاهده بهبود فراوانی می یابد.این فرمت را تحت عنوان HD Ready نیز می شناسند.
3-فرمت Full HD:
در فرمت Full HD کیفیت تصویر به بهترین حد خود می رسد و کاربر قادر خواهد بود کوچکترین جزئیات تصویر را به راحتی مشاهده کند. در این فرمت تصویر حداکثر 1920 پیکسل به صورت افقی و 1080 پیکسل به صورت عمودی قابل مشاهده خواهد بود. پس به همین علت به این نوع فرمت 1080 نیز اطلاق میشود که در کل نشان دهنده حداکثر پیکسل های تصویر در حالت عمودی است.


انواع رابطهای ویدئوی کدامند و کدامیک برای بهترین کیفیت تصویر مناسب است ؟

تعداد و نوع ورودی های ویدئوئی که در تلویزیون وجود دارد مشخص می کند که شما می توانید چه دستگاهای دیگری را به تلویزیون خود اتصال دهید.بهترین نوع اتصال در حاضر رابط HDMI می باشد. انواع این ورودی ها به شرح زیر می باشند:

کامپوزیت:
این نوع ورودی دارای پایین ترین کیفیت اما بالاترین رنج سازگاری است. هر دستگاهی که دارای ورودی ویدئو باشد، حتماً شامل ورودی کامپوزیت هم هست. دستگاه مورد نظر را می توانید با استفاده از یک سیم رابط 75 اهمی با جک RCA به تلویزیون متصل کنید.( Capable of SDTV at 480i )


Sویدئو:
این سیستم ورودی، کیفیت بالاتری را ایجاد می کند و اغلب دستگاهها بجز سیستم های VCR شامل این ورودی می باشند. برای اتصال دارای یک سیم مخصوص بخود می باشد و با استفاده از سوکت های مولتی پین قابلیت اتصال را پیدا می کند. ( SDTV at 480i and EDTV at 480p )


کامپوننت:
این ورودی برای اتصال رسیورهای ماهواره ای، دستگاه DVD، و بلو ری (Blue Ray) کاربرد دارد که با یک سیم سه سر 75 اهمی به تلویزیون متصل می شود. ( Capable of SDTV at 480i, EDTV at 480p, HDTV at 720p, 1080i & 1080p )

VGA (آرایه گرافیک تصویر)

سیستم اتصال آنالوگ RGB که در ابتدا در ساخت کامپیوتر ها مورد مصرف قرار می گرفت.( Capable of SDTV at 480i, EDTV at 480p, HDTV at 720p, 1080i & 1080p )


DVI (آرایه تصویری دیجیتال)

یکی از پر کیفیت ترین انواع ورودی هاست. این سیستم اتصال دیجیتالی تصاویر می تواند تنها با کمک یک آدابپتور به سیستم هایی که دارای خروجی HDMI هستند متصل گردد. همچنین می توان از آن برای اتصال تلویزیون به کامپیوتر نیز کمک گرفت که به این منظور یک سیم مخصوص به انضمام سوکت مولتی پین مورد نیاز است. ( Capable of SDTV at 480i, EDTV at 480p, HDTV at 720p, 1080i & 1080p )


درباره پورت DVI

این پورت چند سالی هست که وارد بازار شده و اکثرا در مانیتور های LCD دیده میشوند
پورتDVI دارای 3 نوع مختلف هست :
DVI-D نوع دیجیتال برای اتصال به تجهیزات دیجیتالی مانند کارت گرافیک
DVI-A نوع انالوگ برای اتصال به تجهیزات انالوگی مانند پروژکتور
DVI-I این مدل هم از دیجیتال و هم از انالوگ پشتیبانی می کنه.
DVI I و DVI D هر کدام دارای دو مدل تکی ( Single )و دوتایی( Dual )میباشند.
فرق بین آنها در سرعت انتقال اطلاعات می باشد.
انتقال اطلاعات دیجیتال در این کابل با فرمت TMDS نشان داده میشود.


(Transition Minimized Differential Signaling)
کابل Single قابلیت انتقال اطلاعات را با سرعت TMDS 165Mhz را دارا میباشد در حالی که کابل Dual دو برابر این را میتواند انتقال دهد.
بطور مثال کابل Single بر روی یک LCD با فرکانس 60Hz توان نمایش رزولوشن 1920x1080 را دارا می باشد در حالی که کابل Dual قابلیت نمایش با رزولوشن 2048x1536 را دارد. طول کابل تا 8 متر هم مشکلی ندارد اما پیشنهاد شده برای فواصل زیادتر از تقویت کننده( Booster )استفاده شود.


HDMI (آرایه کیفی مولتی مدیا)

می توان گفت این مشخصه همان سیستم DVI است با این تفاوت که صدای دیجیتال و لینک کنترل هم به آن اضافه شده و در شمار اصلی ترین مشخصه های تلویزیون های نسل جدید قرار می گیرد. برای اتصال Blue-Ray به تلویزیون نیز از همین مورد استفاده می شود. باید موقع خرید به این مطلب توجه کنید که تلویزیون منتخب شما دارای چند ورودی HDMI می باشد. سعی کنید حداقل 3 تا 4 ورودی HDMI داشته باشد تا بتوانید در آن واحد دستگاههای مختلفی را به آن متصل نمایید. ( Capable of SDTV at 480i, EDTV at 480p, HDTV at 720p, 1080i & 1080p )
سیستم HDMI نسبت به بقیه روش های انتقال تصویر و صدا بهترین نتیجه را بدست می دهد.
از نظر کیفیت تصاویر، HDMI بهترین تصاویر را ارائه می دهد چون HDMI اطلاعات تصویر را بدون هیچ گونه فشرده سازی و بصورت دیجیتال منتقل می کند.
از نظر کیفیت صدا هم، HDMI بهترین خروجی صدا را فراهم می آورد چون صدای خروجی کاملا دیجیتال و دارای بهترین کیفیت ممکن است.
و از نظر راحتی کار هم استفاده از تنها یک سیم بجای استفاده از چندین کابل برای انتقال جداگانه تصاویر و صدا در سیستم های دیگر.

API


یک بازی کامپیوتری را روی کامپیوترتان اجرا می‌کنید. فعلا‌ً کارت گرافیک شما روی اسلا‌تAGP سوار می‌شود، پردازشگر سلرون دارید و ... پس از چند ماه یا چند سال کامپیوتر جدیدی می‌خرید. اکنون اسلا‌ت کارت گرافیکی شما PCI Express است و یک پردازشگر 64 بیتی دارید. همان بازی را روی این کامپیوتر هم نصب و اجرامی‌کنید! شاید به نظر طبیعی میآید که همه چیز باید همین‌طور باشد. اما چگونه یک بازی روی کامپیوترهایی با تراشه‌ها و سخت‌افزارهای مختلف و گاه فناوری متفاوت اجرا می‌شود؟ API‌های گرافیکی یا همان رابط‌های برنامه‌نویسی، بخش بزرگی از این مشکل را حل می‌کنند و امکانات گسترده دیگری را نیز در اختیار برنامه‌نویسان و توسعه‌دهندگان بازی و برنامه‌های چندرسانه‌ای قرارمی‌دهند. OpenGL وDirectX، دو مجموعه API گرافیکی و صوتی هستند که برای آسان‌تر ساختن توسعه بازی‌ها و نرم‌افزارهای چندرسانه‌ای طراحی شده‌اند.


APIگرافیکی چیست؟ APIدرواقع بین برنامه و سخت‌افزاری که برنامه روی آن اجرا می‌شود، نقش یک هماهنگ‌کننده را دارد و مانند پلی میان سخت‌افزار و نرم‌افزار ارتباط ایجاد‌می‌کند. یعنی برنامه‌نویس کدهایی می‌نویسد که داده‌های گرافیکی خود را به وسیله دستورهای استانداردی به درایور API می‌فرستد نه مستقیماً به خود سخت‌افزار. سپس درایوری که شرکت سازنده سخت‌افزار تولید‌کرده است، این کداستاندارد تولیدشده را به فرمت بومی و ویژه‌ای که برای آن مدل خاص سخت‌افزار قابل شناسایی است، ترجمه می‌کند.
Microsoft DirectX
شرکت مایکروسافت در سال 1995 DirectX را ساخته و توسعه داده‌است. این نرم‌افزار شامل مجموعه‌ یکپارچه‌ای از ابزارهای برنامه‌نویسی است که به توسعه‌دهندگان امکان می‌دهد انواع مختلف نرم‌افزارهای مالتی‌مدیا را روی پلتفرم ویندوز تولید کنند. DirectX به برنامه‌ای که بر پایه آن طراحی شده امکان می‌دهد به آسانی قابلیت‌های سخت‌افزار کامپیوتر را شناسایی کند و پارامترهای برنامه را با آن هماهنگ سازد.
DirectX شامل APIهایی است که دسترسی به بخش‌های ویژه‌ای از سخت‌افزار مانند تراشه‌های شتاب‌دهنده گرافیک سه‌بعدی و کارت صوتی را میسرمی‌کند. این APIها کنترل توابع سطح پایین، یعنی نزدیک به سخت‌افزار، شامل شتاب‌دهنده گرافیکی دو بعدی، پشتیبانی از دستگاه‌های ورودی مانند دسته بازی، صفحه‌کلید و ماوس، و کنترل میکس و خروجی صدا را انجام می‌دهند.

مفهوم ریلیز (عرضه):

هنگامی که یک فیلم یا سریال به صورت رسمی منتشر می شود ، این فیلم یا سریال صرفا بر روی DVD یا Blu-ray روانه ی بازار می شود . در این بین عده ای ، این محصول را تبدیل به دایویکس ( یا HD در مورد Blu-ray ) می کنند . معمولا تعدادی گروه معروف در اینترنت مبادرت به این امر دارند که معروفترین آنها گروههای AXXO و Diamond هستند که کیفیت کارهای آنها نسبت به سایر رقبا به وضوح بهتر است . پس از اکران هر فیلم نسخه های متعددی از آن فیلم بیرون می آید که شامل نسخه های پرده ای ( TS ، DVDScr و ... ) و نسخه های R5 (با کیفیت تصویر نسبتا خوب اما صدای ضعیف ) می باشد . اما تنها زمانی می توانید کیفیت واقعی محصول منتشر شده را ببینید که محصول رسما به بازار بیاید و یک نسخه ی DVDRip خوب از آن منتشر شود .


نحوه ضبط فیلم(انواع ریلیز ها):

Camکه بدترین کیفیت ممکن است! این فیلم رو با دوربین خانگی (یا حتی موبایل!) در سینما فیلم برداری کردن، که حتی امکانش هست وسط کار از جلوی تصویر آدمها برن و بیان! صدای دست و صوت تماشاگرا هم هست! یا حتی لرزش های دوربین و از کادر خارج شدن!! خلاصه به هیچ وجه این کیفیت دانلود نکنید که بدجور پشیمون میشید.
TSاین تقریبا مثل بالایی است با این تفاوت که در سینما با دوربین حرفه ای ضبط شده، صداش هم یکم بهتر است (یا از خروجی صدای سینما مستقیما ضبط میشه یا سینما خالی است و ضبط میشه، ولی باز قابل قبول نیست)، در کل مشکلات تماشاگرا رو نداره.
TCبا استفاده از دستگاه telecine فیلم رو مستقیم از خروجی سینما ضبط میکنن و از لحاظ تئوری باید کیفیت خوبی داشته باشه، اما دیگه بسته به کسی که با دستگاه کار میکنه کیفیتش متفاوت است و نمیشه روش حساب کرد، این نوع ریلیز متداول نیست.

DVDSCR
این نوع رو خود شرکت تولید کننده برای فرستادن به تبلیغات یا فرستادن به منتقدینو جشنواره ها میسازه، کیفیت خوبی داره، اما بعضی جاهاش سیاه سفید میشه و معمولا یه پیغام میاد که نوشته این فیلم جهت پخش نیست و از این حرفا.

R5این نوع ریلیز هم زیاده، در واقع مخفف Region 5 (یعنی منطقه 5، که شامل هند، آفریقا، کره جنوبی و روسیه میشه) است، (و با توجه به شرایط این منطقه، صحنه های متضاد با منطقه سانسور میشود) این نوع رو با استفاده از دستگاه telecine ضبط میکنن (البته با روشی متفاوت با TC) و کیفیت خوبی داره، اما از لحاظ صدا معمولا نیاز به encoder داره تا صدا رو تطبیق بده با فیلم (خلاصه صداش خیلی خوب نیست! چون صدای اصلی نیست و بعدا به فیلم اضافه میشه.) در کل ریلیز رسمی خود شرکت است.

DVDRip
خب با این که همه آشنا هستن، این ریلیز معمولا مدتی بعد از اتماماکران فیلم در میاد و از روی نسخه اصلی ضبط شده، کیفیت خوبی هم داره و کلا این که میاد دیگه همه نسخه قبلی ها به درد نخور میشن!

BRRip و BDRip:
مثل DVDRip است با این تفاوت که که از روی نسخه بلوری ضبط شده، از لحاظ حجمی تفاوت چندانی با DVDRip نداره اما کیفیتش بهتره.


معرفی پورت IEEE 1394

یا i-Link که به IEEE 1394 نیز معروف است ، یک استاندارد واسط برای گذرگاه سریال در رایانه های شخصی است که امکان برقراری ارتباطات صوتی و تصویری دیجیتال را فراهم می سازد. Firewire در بسیاری از موارد جایگزین SCSI شده است و این به دلیل کمتر بودن هزینه پیاده سازی و همچنین سادگی پیاده سازی سیستم های کابلی بوده است.
از سال 1995 تقریبا تمام دوربین های دیجیتال مدرن از این اتصال پشتیبانی می کنند. بسیاری از رایانه ها از قبیل Macintosh که به منظور امور خانگی و حرفه ای صوتی و تصویری طراحی شده اند به طور پیش فرض و پیش ساخته درگاههای Firewire دارند. Firewire همچنین سالها یک ویژگی جالب توجه ipod های شرکت Apple بوده است که به منظور دریافت اطلاعات در چند ثانیه و همچنین شارژ مجدد باتری به طور همزمان و تنها با یک کابل استفاده می شد. از این گذرگاه معمولا برای اتصال دوربین های ویدئویی دیجیتال و دستگاه ها و رسانه های ذخیره سازی اطلاعات استفاده می شود. اما استفاده دیگر آن در سیستم های ویدئویی real time یا زنده مثل سیستم های نظارت و کنترل و همچنین سیستم های حرفه ای صوتی است. Firewire در بعضی موارد به جای گذرگاه معمولی USBاستفاده می شود. دلیل این امر هم سرعت موثر بالاتر است و هم این که Firewire به رایانه میزبان نیازی ندارد.
Firewire تمامی قابلیت های SCSI را فراهم می سازد و در مقایسه با USB2.0 پرسرعت ، از سرعت بالاتر تبادل اطلاعات پشتیبانی می کند ؛ خصوصیتی که برای همه افراد بخصوص ویرایشگرهای صوتی و تصویری از اهمیت بالایی برخوردار است.
Firewire قادر است تا 63 دستگاه جانبی را به طور خطی به هم متصل نماید. تنها محدودیت این اتصالات هم غیر چرخشی بودن ساختار شبکه است. یعنی همانطور که گفته شد به صورت خطی و نه به صورت حلقوی به هم متصل می شوند. بنابراین امکان ارتباط دو به دو نیز بین دستگاه ها فراهم می آید.
به عنوان مثال یک چاپگر و یک اسکنر می توانند به طور مستقیم با هم ارتباط برقرار کنند. بدون این که نیازی به حافظه سیستم و یا CPU داشته باشند. Firewire همچنین از وجود چند میزبان در هر گذرگاه نیز پشتیبانی می کند.


انواع قالب ها :
VCD
VCD یک قالب بر پایه فشرده سازی MPEG1 و دارای Bitrate ثابت 1150 کیلوبیت در ثانیه (kbps) و نیز رزولوشن 352x240 نقطه است . VCD ها اکثرا برای انتقال ریلیزهای با کیفیت پایین تر (screener, TC , TS , CAM) مورد استفاده قرار می گیرد ، برای اینکه کل فیلم حجم کمتری پیدا کند و بتوان مدت زمان بیشتری از فیلم را بتوان در یک دیسک جای داد . هم VCD ها و هم SVCD ها ، بر اساس دقیقه زمان بندی می شوند . و در حال حاضر ، دقیقا می توان 80 دقیقه فیلم VCD را بر روی یک سی دی 700 مگابایتی جا داد .

SVCD یا Super VCD

SVCDقالبی بر پایه الگوریتم فشرده سازی MEPG2 بوده (همانند DVD) ، و می تواند نرخ Bitrate متغیری تا حداکثر 2500 کیلوبیت در ثانیه (kbps) داشته باشد . رزولوشن تصویر در این قالب 480x480 نقطه است لیکن حین پخش (توسط کامپیوتر یا دستگاه DVD-Player) ، نسبت ابعادی آن به 4:3 تبدیل می یابد (توجه دارید که رزولوشن 480x480 یک تصویر مربعی به ما میدهد ، ولی نسبت طول به عرض تلویزیون ها یا مانیتورهای عادی 1.33 و مستطیلی است) . با توجه به نرخ Bitrate متغیر ، مدت زمانی از فیلم SVCD که می توان بر روی یک CD جای داد ، متفاوت است ، و به طور معمول 35 تا 60 دقیقه فیلم SVCD روی یک CD جای می گیرد . برای رسیدن به کیفیت بهتر در SVCD ، در هنگام Encode کردن فیلم مادر ، از روش Multiple-Pass استفاده می شود . این روش زمان طولانی تری را می طلبد ولی حاصل آن ، فیلمی با حجم کمتر و کیفیت بهتر است .

XVCD/XSVCD

گاهی VCD و SVCD هایی هستند که از قوانین و مبانی استاندارد این قالب ها پیروی نمی کنند . در هر کدام از آنها ، ممکن است رزلوشن و یا Bitrate چیزی متفاوت از مقادیر استاندارد باشد . این نوع فیلم ها ، معمولا در کامپیوتر به راحتی به نمایش در می آیند ولی دستگاه های پخش کننده دیسک (DVD Player ها) ، عکس العمل های متفاوتی نسبت به آنها دارند (مثلا دستگاههای Philips آنها را بدون مشکل پخش می کنند ، ولی اکثر دستگاههای Sony فقط صدای این فیلم ها را پخش می کنند ) . این قالب معمولا توسط افرادی استفاده می شود که قصد ریلیز و پخش فیلم در اینترنت را ندارند ، و فیلم را برای آرشیو شخصی شان می خواهند .

Divx/Xvid

Divx (بخوانید : دیو اکس نه دایوایکس !) ، قالبی است که برای استفاده در پلت فرمهای چندرسانه ای طراحی شده است . Divx از دو سیستم کدینگ ، یکی Low Motion و دیگری High Motion استفاده می کند . تا دو سال پیش ، تنها کدینگ Low Motion وجود داشت ، و اگر دقت کنید ، در فیلمهای Divx سالهای پیش ، فیلمهایی Drama ، Romance و ... که دارای صحنه های اکشن زیاد نبودند ، کیفیت قابل قبولی داشتند ولی در همان زمان ، فیلمهای اکشن که دارای صحنه هایی با حرکت دوربین زیاد و سریع بودند ، در قالب Divx دچار مشکب می شدند و کیفیت شدیدا افت می کرد . از اواخر سال 2004 و با آمدن Divx نسخه 5 ، کدینگ High Motion این مشکل را برطرف نمود . روشی تحت عنوان SBC یا Smart Bitrate Control در این نسخه به کار گرفته شده که در حین کدینگ فیلم مادر ، بسته به نوع صحنه ها ، سیستم کدینگ بین دو حالت Low Motion و High Motion سوئیچ می شود . این قالب حالت Anamorphic دارد و مقادیر Bitrate و رزولوشن قابل تغییر و انتخاب دلخواه هستند . اما تفاوت DivX و Xvid چیست ؟ بد نیست بدانید ، Xvid قالب اصلی و قدیمی تر است (اگر چه اکنون DivX شناخته شده تر است) . قالب Xvid از ابتدا به صورت Open Source (کد باز) ، طرح ریزی شده و هر کس می تواند بنا به دلخواه خود ، تغییراتی در برنامه کدینگ آن ایجاد کند ، ولی DivX در واقع نوع انحصاری شده ی Xvid است ، و تغییرات در این قالب تنها توسط شرکت دارنده کپی رایت آن ، ایجاد می شود . همچنین در Divx ، تنظیمات مربوط به انتخاب Bitrate ، رزولوشن ، MultiPass Enconding و ... بسیار محدود شده اند . به تازگی ، شرکت های سازنده DVDPlayer نیز به مزیت های این قالب (کاهش شدید حجم فایل بدون کاهش آنچنانی از کیفیت فیلم در مقایسه با DVD) پی برده اند و در محصولات خود ، از DivX و Xvid نیز پشتیبانی می کنند .

CVD

CVD ترکیبی از دو قالب VCD و SVCD می باشد و عموما توسط اکثر دستگاههای DVD-Player پشتیبانی می شود . این قالب دارای کدینگ MPEG2 و نیز نرخ Bitrate مشابه SVCD است ولی رزولوشن آن 480*352 نقطه است . در حال حاضر هیچ گروهی فیلم ها را در این قالب ریلیز نمی کند .

DVD-R

DVD مخفف Digital Versatile Disc است (یعنی دیسک چندمنظوره ی دیجیتالی) . قطعا تاکنون با انواع مختلفی از دی وی دی ها رو به رو شده اید . مثل : DVD-R ، DVD+R ، DVD-RAM و DVD-RW و یا Mini-DVD .
آنچه ما بیش از همه در بازار ایران می بینیم و با آن سر و کار داریم DVD+R و DVD-R است . بد نیست بدانید ، این دو نوع از لحاظ ساختاری هیچ تفاوتی با هم ندارند . موضوع اصلی در مورد این دو ، به دعوای تولیدکنندگان DVD در اواسط دهه 90 برمیگردد . شرکت های پاناسونیک، نوشیبا، اپل، هیتاچی، ان ای سی، پایونیر، سامسونگ و شارپ از DVD-R پیشتیبانی می کنند ، حال آنکه شرکتهای فیلیپس، سونی، هیولت پاکارد، بل، ریکو، یاماها و سایر تولیدکنندگان DVD از DVD+R حمایت می کنند . (دعوا تنها بر سر ثبت این محصول به نام گروه خود است !!) . DVD های موجود در بازار ما ، عموما از نوع یک طرفه و یک لایه هستند و می تواند 4.7 گیگابایت اطلاعات ذخیره کنند (این حجم در حالت دولایه به 9.4 و در حالت دوطرفه و دولایه به 17 گیگابایت می رسد) . فیلم های DVD ، دارای قالب فشرده سازی MPEG2 (همانند SVCD) هستند ولیکن رزولوشن آنها به طور استاندارد 720x480 نقطه بوده و دارای نرخ Bitrate متغیری از 2 تا 10 مگابیت در ثانیه (Mbps) می باشند . یکی از مزیت های DVD ، امکان انتخاب زیرنویس به زبان های مختلف و حتی انتخاب زبان دوبله فیلم در برخی از آنهاست . در بسیاری از DVD ها پشت صحنه های فیلم و یا تبلیغ سایر فیلم ها و گاها Music Video های مرتبط با فیلم گنجانده می شود . حتما به یاد دارید که در اوائل ورود DVD به بازار ، بحث از گنجاندن امکان انتخاب نمای دید (Viewing Angle) در DVD ها بود ، ولی بد نیست بدانید ، این اتفاق جز در تعداد معدودی از فیلم ها رخ نداد و کم کم به فراموشی سپرده شد

منبع : http://www.forum.adart.ir




نوع مطلب : technology، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.